..,.,UMUDUNU KAYBETTİ TOPRAK.,.,.
Umudunu kaybetti toprak
Ağlamayacaktı gökyüzü bir daha
Gülmeyecekti yaşlı yüzü asla

Sazlıklar rüzgarın temasıyla ürperdi
Gülüşler ağlamalı ağlamalar gülmeli değildi artık
Hüzünlü kasabanın titrek çocuğu
Ruhunu bıraktı serkeş sonbahara

Çocuk hüzünlendi kasaba titredi
Birdenbire bölündü bütünler
Kasabanın meyhanelerinde
Aşıklar fişleniyordu yavaş yavaş
Yüzlerdeki tebessümler dar ağaçlarına
Çekiliyordu karartmalarda

Bir intihar hissi oluşumun ortasında
Yanmışlık ve yanılmışlık duygusu
İntikam ve nefret tam da güvenmişken
Alınmaz ki alınmazdıda ama alındı
Unutmayacağım askıya aldığın günleri
Çocuk irkildi ve korkular bitti.........

Şiir Hakkındaki Yorumlar

Bu şiir hakkında henüz bir yorum yapılmadı.

• Sıra
• Şiir Adı

• 1.
• ZENGİN

• 2.
• O KADAR

• 3.
• BALIK KOKUSU

• 4.
• DEĞİLSİN

• 5.
• KIZIL

• 6.
• PARMAK KIZ

• 7.
• KAYBOLMUŞLUK

• 8.
• SANİYELİK DÜŞLER İÇİN

• 9.
• GÜNAHKAR

• 10.
• ANI

• 11.
• ARTIK ÇOCUK DEĞİLSİN

• 12.
• GECE YÜZLÜM

• 13.
• İLK

Yorum Ekle

• Adınız :
• Soyadınız :
• E-mail :
• Yorumunuz :
• Doğrula :
•