SERENCAM - Tahsin Özmen - Eser'in Şiir Defteri

SERENCAM

Yazan: Tahsin Özmen

Çabuk döker yapraklarını yalan ağacı gizlemez dalları çıplaktır
Acı kahvedeki telve serap
Sızlamaz en güzel terane hakikattır

Alna yazılana kurbanım!
Bazen kader
Bir kürek mahkumunun terinde tuz
Bazen de inancın yolunda toz
Olmaktır

Herkes kendi göğünde hükümdar
Herkes kendi gönülgâhında sultan da olsa
Yaşamak zembereği gün be gün ölüme kurmaktır

Cennet;
Entarisindeki gülleri sulayan küçük kızın yüzüdür
hasret;
Dokuz yıl on gündür doğuramamış
Etekleri ninni, memeleri süt dolu hamile kadındır
Kıyamet;
Bir gün sevgilinin bedenindeki ateşle yanma ihtimalini düşünmektir

Burkalı Afgan kadınının hayali görülmektir
Düşmüşün hayali
Şifa diye yaralarına sürülmüş yangınları söndürmektir
Benimki ise
Cami avlusuna bırakılmış bebeğe güneş şefkati vermek
Evladı yitik bir ananın
Gül dalına astığı ağıtı okurken ölmek
Ve
Un ufak edilmiş bir züğürt mezarının yanına gömülmektir

İnsan olmanın bedeli yaşamak
Yaşamanın bedeli yanmaktır
Kaçakcı heybesinde haşiş gerilla namlu

geridon
Bu şiir 62 kez okundu 8 puan aldı.

Şiir Hakkındaki Yorumlar

Bu şiir hakkında henüz bir yorum yapılmadı.