Bir damla serçe sesinin gölgesinde
Öpüşerek pembeye boyadı hayatı tunçtan demirden sevgililer
Ve sevdikçe
Budandı dalları ahşap insanların uçtukça hafiflediler

Bense bir meczubun bedeninde ruh,
Yüreğinde umut, gözlerinde buluttum
Göstermedi güneşi zebaniler beyza gecelerde
Ve yağmur olup yağdıkça
Kaç martı boğuldu hıçkırıklarımda unuttum

İçimdeki ucsuz bucaksız boşlukta ipek gırlangıçlar uçuyordu
Hüzünlü şarkılar çalıyor çengiler
Ve çaldıkça bir kadın silüeti semazen gibi dönüyordu
Gezinmekten yorulan bulut
Bir yıldızın kuyruğuna tutunmuş güneşin terini siliyordu
Ve çekilmişti insanlığın sifonu
Çektikçe camdan ömürler tuz buz olup ölüyordu

Bir ara
Yırtık bir kefene sarılı dizleri parçalanmış
Ölü bir bebeği öptüm ayak parmaklarından soğukmuş
Anladım ki
Taşlar da üşürmüş bu üryan şehrin mezarlıklarında
Ve zulmün dili bir yılanı sokmuş
Soktukça sanki ceset tarlası
Ölümün türkçesi, ingilizcesi, arapcası, çincesi yokmuş

Körmüş karanlığın gözleri

Şiir Hakkındaki Yorumlar

Bu şiir hakkında henüz bir yorum yapılmadı.

• Sıra
• Şiir Adı

• 1.
• Attila İlhana

• 2.
• Kelepçelenmişim Buğulu Gözlerine

• 3.
• Aşk ve Serüveni

• 4.
• Çocuklar Ölmesin

• 5.
• NAR-I AŞK

• 6.
• Terelelli Aşklar

• 7.
• Annem! Bir Gülüşüne Güneşi Kurban Ederim

• 8.
• Bir Deli Yokuştur Çocuk

• 9.
• ŞİİR ve ŞAİR

• 10.
• Ehl-i Fukara

• 11.
• Haydi Tut Ellerimi İnsanlık

• 12.
• SERENCAM

• 13.
• Güneşi Çağırırmış Yüreği Üşümüş Her Çocuk

• 14.
• GURBETTE

• 15.
• Kardan Atlar Çekiyor Buzdan Tabutları

Yorum Ekle

• Adınız :
• Soyadınız :
• E-mail :
• Yorumunuz :
• Doğrula :
•