Haydi Tut Ellerimi İnsanlık

Yazan: Tahsin Özmen

Hayat
Afrikada içi boş bir masal
Güneş kirli gökkuşağı soluk
Bahar yok yağmur yok bulutlar kavruk
Sanki yaşamak haram
Örümcek bağlamış boğazlar açlıktan
Yarına ulaşacak tüm gemilerin rotası bozuk

Yoksul bir tanrıça yazmış kendi gibi yazgısı kara
Çin seddi uzunluğunda alnı çizik çizik

Yüzü viraneye dönmüş antik bir kent
Eller açlık
Bağrı ezik başı eğik
Ayak izleri suya yazılmış umut
Düşleri tavanarası
Sanmayın ki gözleri iki kara delik
Bembeyaz kefene belenmiş simsiyah iki çocuk
Ne zaman gelir bilinmez iftar vakti
Boğazda koskoca bir ur yoksulluk

Kara kıta açlığın anaforunda
Açmadan soluyor her tomurcuk
Unutmuş şekeri unutmuş doymayı
Daha bir arpa boyu yaşamadan
Sobelenip azraile? ölüme kanat çırpıyor her çocuk

Ölüm sarıyor her yarayı
Ecel kucaklıyor her bebeği
Neredesiniz ey insanlar!
Neden vicdanlar taş kulaklar sağır gözler yumuk?

Solan çocuk yüzleri mi?
Yoksa?
Gülen çocuk gözleri mi mutluluk?
Sadece biraz ilgi biraz sevgi