Hayâl kurmasını en iyi yoksullar bilir
Çünkü umut insanı hep omzunda taşır

Düş; pespembe birinci mevki yaşam özlemidir
Oysa çoğu zaman
Limana yanaşan ambarı dert dolu dümensiz bir gemidir

Kimilerinin içtiği şerbet
Kimilerininki boncuk boncuk gözyaşı
Kimilerininki ise acıyla bezeli bir yaşamın demidir

Yokluk;
Simsiyah bir boşluktur
Çünkü yoksulun gölgesi bile yoktur

Yolunda her daim diken olur
Dermanı yamaçlı dorukta derdi dipsiz çukurda durur

Hayat;
Bazen yanmak, bazen de uçmak
Bazıları için keyif dolu salıncak
Bazıları için ise yalınayak baldırı çıplak

Yoksul bir mum ışığından güneş ışığına
Zümrüdüan kanın kanatları gerek boşuna çırpınmak

Ah düzen, Ah düzen! kara düzen
Ehl-i fukaraya hava zengine para düzen
Sürüp gitmez böyle derdine çare?ara düzen
Sabır taşı çatlamaz
Fakirin öfkesi patlamaz sanma
Gün gelir bıçak kemiğe dayanır
Ve ecelin olur bu ölümcül yara düzen

1991

Tahsin Özmen, bez bebekler de üşür, çatımbaskı yay,Ank,2

Şiir Hakkındaki Yorumlar

Bu şiir hakkında henüz bir yorum yapılmadı.

• Sıra
• Şiir Adı

• 1.
• Attila İlhana

• 2.
• Kelepçelenmişim Buğulu Gözlerine

• 3.
• Aşk ve Serüveni

• 4.
• Çocuklar Ölmesin

• 5.
• NAR-I AŞK

• 6.
• Terelelli Aşklar

• 7.
• Annem! Bir Gülüşüne Güneşi Kurban Ederim

• 8.
• Bir Deli Yokuştur Çocuk

• 9.
• ŞİİR ve ŞAİR

• 10.
• Kaotik Ölü Düşleri

• 11.
• Haydi Tut Ellerimi İnsanlık

• 12.
• SERENCAM

• 13.
• Güneşi Çağırırmış Yüreği Üşümüş Her Çocuk

• 14.
• GURBETTE

• 15.
• Kardan Atlar Çekiyor Buzdan Tabutları

Yorum Ekle

• Adınız :
• Soyadınız :
• E-mail :
• Yorumunuz :
• Doğrula :
•